Categorie: Nieuws

Moeders tegen dochters C2

Op dinsdag 16 april speelde het Thriantha meisjesteam C2 een wedstrijd tegen hun moeders. Na een kwartiertje inspelen begon de strijd. De meisjes kwamen gelijk op een hele dikke voorsprong. Ze dachten blijkbaar al: “onze ma’s kunnen er ook niks van”. Was het onwennigheid van de moeders? Sommige moeders hadden nog bijna NOOIT gevolleybald. Maar het ging bij de mama’s steeds beter. De voorsprong van 10 punten voor de meisjes, werd teniet gedaan door een goede opslagserie. Het stond weer gelijk. Het werd een spannende eerste set, die uiteindelijk de winst voor de meisjes opleverde: 26-24. De moeders gaven zich echter niet gewonnen en lieten zien dat ze best de bal konden terug spelen, dat ze gevaarlijk aan het net konden zijn en hun opslag was een goed wapen. Het ging lange tijd gelijk op, maar aan het eind van de set wisten de moeders toch duidelijk een stempel op de set te drukken en ze wonnen dus met 17-25. Het was 1-1 in sets. De derde set moest de beslissing brengen. Het ging heel lang gelijk op. Ballen die toch nog van de grond werden gehaald, er werd goed 3 keer gespeeld aan beide kanten. De moeders wisten op het eind van de set toch net 2 punten meer te halen dan de meisjes. Een 2-1 winst voor de moeders. Een leuk partijtje, waarin de moeders en dochters zeer aan elkaar gewaagd waren. Ik zeg: volgend jaar krijgen de meiden hun revanche! Dan maar eens kijken of de meisjes dan kunnen winnen.

Elles

Dames 1 kampioen !!!!!!!!

Twee weken terug werd ik met schrik wakker: ik had gedroomd over volleybal. Dames 1 speelde de kampioenswedstrijd tegen SSS. Er zat die dag NIEMAND op de tribune, en dames 1 verloor zo dik met 4-0… het was gewoon een kleine nachtmerrie. Het ergste is ook nog: al die jaren dat ik al training geef, heb ik nog NOOIT over volleybal gedroomd….

De afgelopen twee weken was ik er niet echt gerust op. SSS verspeelt nog een punt tegen Dalen, wat betekent 3 punten voorsprong… Rianne wil kampioentruien ontwerpen… vooruit dan maar.. maar nog…. Ben er niet gerust op…. SSS ze staan niet voor niks tweede. De vorige keer hebben wij daar uit dik verloren… ja, wat moet je er van zeggen.

Zaterdagmorgen 6 april, al om 6:00 uur wakker, kon niet meer slapen…. Dan maar eens wat cadeautjes maken voor de meiden… een afspeellijst in elkaar flansen, mochten we toch op die kar komen te staan….

Op mijn fietsie naar de sporthal… eerst coachen… meisjes C2 en Dames 2. Tijdens de wedstrijd van Dames 2 gieren de zenuwen al door mijn lijf… vooral als SSS de zaal binnenkomt. Eigenlijk heb ik de kop er helemaal niet bij tijdens de wedstrijd van Dames 2. Gelukkig winnen de dames!

Dan mogen we…. De eerste set…. We komen gelijk al op een voorsprong. Rianne slaat de bal keihard in, Lisanne scoort, Lieke A blokt in 1 rally 2 keer een bal en maakt dan alsnog met een mooie aanval een eind aan de rally en scoort! Ik weet: de dames zitten in de wedstrijd! Ook een Lieke H is constant in de set ups, Lieke van G staat haar mannetje in de pass en ook Melissa doet wat ze moet doen. Ik begin al een heel klein beetje vertrouwen te krijgen in de eerste set winst? Eigenlijk gaat het wel HEEL makkelijk. We winnen de set met overtuiging: 25-11

De tweede set verliep voor ons ook goed! We maakten wel iets meer fouten in deze set dan in de vorige, maar ook wederom een dikke winst: 25 -17
Als ik eerlijk ben, had ik een zwaardere strijd verwacht. Maar we zijn er nog niet.

In de derde set komen we gemakkelijk op een voorsprong van 21-7… en dan beginnen we fouten te maken. Zenuwen? SSS scoort punt op punt. Een time out, enkele wissels ….. en uiteindelijk wordt de service van Rianne niet teruggespeeld en met 25-17 is de 3e set binnen.

Ons kampioenschap is een feit!!! We waren blij. Natuurlijk had ik weer tranen van geluk! Gelukkig waren er meerdere dit keer! Maar er moest nog een set gespeeld worden. De drie meiden die op de kant stonden werden in het veld gezet. Deze set ging van onze kant iets minder, wat ook logisch is, maar uiteindelijk wonnen we de set met 26-24.

Een 4-0 winst: onze kampioenstrui kon aan! Na felicitaties, een leuke huldiging op de kar! Wat natuurlijk altijd een belevenis is! Vervolgens een mooi “champagne”gevecht en een geweldig leuk feestje in de kantine!

Ik ben trots op mijn meiden en ik had niet verwacht dat ik nu al kampioen zou worden. Maar de meiden hebben het geflikt. Een knappe prestatie, vooral als je weet dat we GEEN enkele wedstrijd compleet zijn geweest door blessures en ziek zijn. Gelukkig is mijn droom niet uitgekomen. Volgende week naar Dalen en dan op naar volgend jaar! Thriantha Dames 1 speelt weer 1e klasse!

Elles

 

Uitnodiging seizoenafsluiting 2018/2019 op 6 april a.s.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitnodiging Seizoenafsluiting 2018/2019

Wij zijn trots en blij!

Trots op onze verenigingen onze teams!

Blij met onze vrijwilligers, onze trouwe supporters, onze trainers, onze coaches en onze commissies!

Bedankt dat jullie allemaal betrokken zijn en bijdragen aan mooie prestaties en een goede sfeer!

Op zaterdag 6 april spelen wij de laatste thuiswedstrijden van seizoen 2018/2019.

Graag willen wij deze dag samen zijn!

Samen aanmoedigen, samen proosten, samen eten, samen kletsen en samen dansen!

Tot dan,

Het Bestuur

De nummer 7 van Thriantha Bokjen Heren 1

Oplettende leden hebben het vast al wel gemerkt, dat bij geen enkele wedstrijd van Thriantha Bokjen Heren 1, het wedstrijdshirt met het nummer 7 wordt gebruikt. Hieraan ligt een droevige reden ten grondslag. Op 16 november 2009 kwam het teamlid, dat dit nummer altijd droeg door een motorongeval om het leven. Dit was David Krabbenbos. Hij speelde met het rugnummer 7 op zijn shirt. De andere leden van het team hebben toen unaniem besloten om het nummer ZEVEN niet meer tijdens hun wedstrijden te gebruiken. Dit nummer hoort bij David.

David Krabbenbos
1 oktober 1985 -16 november 2009
“Krabbel”

vv Thriantha, 2019, foto David

 

Op de rouwkaart stond de tekst: “Onze lieve David is plotseling uit ons midden weggenomen. In onze gedachten en herinnering blijft hij altijd bij ons.”

David speelde al een aantal jaren volleybal bij Thriantha. Hij was een bescheiden jongen die het prima naar zijn zin had bij de volleybalvereniging van Thriantha. Hij werd met het tweede herenteam kampioen, Daar genoot hij toen erg van. Hij vervolgde zijn volleybal carrière enige tijd later bij het eerste herenteam: Thriantha Bokjen Heren 1. Hij speelde in dit team als middenspeler. Alle spelers van dit team hadden bijnamen. De bijnaam van David was: Krabbel. In de sporthal hangt nu een scorebord met daarop de naam: “Krabbelbord” , dat is geschonken door David zijn ouders, zijn zus Marlies en vriendin Remke, die David ook binnen de Thriantha familie leerde kennen.

Tijdens het afscheid gaven de ouders van David aan, dat de vereniging heel veel voor David betekende. Er werd gezegd : “It takes a village to raise a child“ en Thriantha was daar ook een onderdeel van was geweest.

David was een talentvolle speler, die wij als vereniging helaas veel te vroeg moesten missen. De verslagenheid was groot toen wij het nieuws hoorden, dat David niet meer bij ons was. In de sporthal werd David op indrukwekkende wijze herdacht met een minuut stilte. Het shirt van David met rugnummer 7 en een foto van David hangt nu aan de wand in de trapopgang naar de kantine in sporthal De Kampen. Op deze manier zal David voor altijd deel uitmaken van de geschiedenis van Thriantha.

vv Thriantha, 2019, trapopgang De Kampen

 

De Spelers van Thriantha, Bokjen Heren 1